...

صدای گریه می آید

                    صدای آه می آید

صدای سیلی ِ بر گوش ،

                   صدای خش خش آتش به روی درب می آید

صدای ناله یاس از ورای درب می آید .

                  جسارت کرده دیوی رو سیه یاس بهاری را .

 چرا مردم به یاری بر نمي خيزند ؟

                 چرا این رو سیاهان را کسی مجرم نمی داند ؟

مگر جرم گل یاسم به جز خوبی و احسان بود ؟

                مگر جرم است ، دفاع از حرمت فرمان حق اینجا ؟

گل باغ رسول الله ،

                      گل یاس ،

                               حضرت زهرا (س) ،

                                                همان صدیقه ی کبری ،

همان بانوی بی همتا که دارد عصمت کبری ،

شهید راه حق گشت و گذشت از جان ،

                                نمود افشا ، تمام مکر ابلیس سیه رو را ،

امام خویش را تا پای جان یاری نمود و یاور او شد ،

                               امام خویش ننهاده او تنها ،

مسلمانان ...

                                               مسلمانان ،

                                    برای شادی صدیقه کبری ،

                          کمی هم فکر مولای زمان خویش باشید ،

                                     امام خویش را یاری نمایید ، 

                                        مبادا یار را تنها گذارید!

 

                                                  مسلمانان ...

 

مادر ،،،،

                 مادر ،،،

                                   مادر،،،

هر زمان من یاد مادر می کنم ، مهربانی در کنارش رخ هویدا می کند

هر کجا مادر نباشد " غم " در آنجا رخنه کرده

نام مادر را که بردم  ، یادم آمد روزگاری

روزگار خوبی اما،

عمر آن چون عمر گل بود .

مادر سادات بود و ،

مادر بابای خود بود ،

پاره ی جان پدر بود

بر رضایش حق رضا بود .

لیک بعد قتل بابا ، پهلوی مادر شکستند ،

محسنش در دم سقط شد ،

سیلی اندر گوش بستند ،

گوشواره هایش را شکستند ،

یاس خوش بوی پدر را قلدران ساقش شکستند ،

حق او را غصب کردند

حرمت مادر شکستند .

کربلا اینجا به پا شد ،

قتل مظلومان عالم  در همین جا مهر کردند 

حرمت مادر شکستند .

جالب اینجا بود آندم مردمان چون کبک گشتند

سر به زیر خاک بردند ،

مرتضی را دست بستند،

دیو را فرمان گرفتند ،

منکر هر حق بگشتند

اختلافات امت آخر در همین جا گشت پیدا :

                  یک طرف آل رسول

                                                و

                                                          آن طرف گرگان ِ روباه.

فاطمه دوردانه ی ختم رسل                                فاطمه درمان درد  اولیا

فاطمه صدیقه کبری و او                                     مطعم مسکین و فقیر و بی نوا

آت ذی القربی بنام فاطمه                                  کوثر ِقرآن  به نام فاطمه

خشم او خشم خدای سرمد است                       حب او فرمان حق داور است

زهره ی زهرا عزیز مصطفی                                مادری بر یازده نور خدا

         اللهم عجل لولیک الفرج بحق فاطمه الزهرا سلام الله علیها

                                                         پیش پای تو

                                                   ای پاره ی تن رسول

                                                    واژه هایم تهی دستند

                                                           و هر بار

                                                           گم می شوم

                                                         در عطر نامت

                                                          ایستاده ای در

                                                   همیشه ای از نور و نماز

                                                            و آسمان

                                                    در ازدحام فرشتگان

                                             به نام دوازده هزار کهکشان عشق

                                                         متبرک است

     دیشب

         هرچه از نگاهت سرودم

                                     دیدم آخر

                                          از بیت بیت شعر هایم

1.                                                       نام آسمانی تو فاصله است

                                            کسی می گفت بگو

                               فاطمه ، فاطمه است

                                                                                                                 شعر از آقای عبدالحسین رحمتی

جابر بن عبد الله انصاری می گوید : رسول خدا به قصد دیدار فاطمه بیرون آمد . وقتی به آستان در رسیدیم ، پیامبر دستش را بر در گذاشت و آن را گشود و فرمود : السلام علیکم .

فاطمه پاسخ داد : علیکم السلام یا رسول الله

-          به درون سرا بیایم ؟

-          بفرمایید ؛ یا رسول الله !

-          با همراهم وارد شوم ؟

-          یا رسول الله ، من پوششی بر سر ندارم .

-          فاطمه ! اضافه ی آن شمد را بر گیر و سر خود را با آن بپوشان.

-          پس از آن که بانو چنان کرد ، پیامبر دوباره فرمود : السلام علیکم .

-           و علیکم السلام یا رسول الله .

-          به درون سرا بیایم ؟

-          بله وارد شوید یا رسول الله!

-          با همراهم بیایم ؟

-          آری ، شما و هر کس که همراهتان است.

              الکافی ج 5 ، ص 529 و 528

آیا این است سنت رسول خدا؟

مگر ندیدید که چگونه به سنت رسول خدا عمل کردند؟

مگر ندیدید چگونه دربی که پشت آن رسول خدا این گونه با احترام اجازه ی ورود می گرفت را " چقدر محترمانه به آتش " کشیدند ؟

شما که غدیر را فرامش کردید ؛ سنت خدا را فراموش کردید ؛ پس از دین رسول الله صلی الله علیه و آله چه فهمیده اید؟

فرض محال

اگر بر فرض محال مانند شما با فیلتر کج فهمی و کینه کلام پیامبر صلی الله علیه و آله را معنا کنیم و بگوییم :

 پیامبر در غدیر خم خطاب به مردم فرمودند که : علی بعد از من دوست شماست.

 چقدر زیبا حق دوستی را رعایت کردید !!!

آیا پیامبر صلی الله علیه و آله این گونه با دوستانش رفتار می کرد ؟

من با کسانی که با دوستان خود این گونه رفتار می کنند دوست نیستم ، من از آداب دوستی که در را به آتش می کشد متنفرم.

تا به حال قرآن خوانده اید ؟!!!

قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى  سوره ی شوری آیه ی 23

آیا شما این گونه از دستور پیامبر صلی الله علیه و آله اطاعت می کنید ، و این گونه پاداش درد و رنجی که پیامبر صلی الله علیه و آله در راه هدایت بشریت کشید را می دهید؟

این بخش را اگر به خدا و آخرت و رضایت یا غضب خدا ایمان دارید بخوانید:

هدف از ذکر مصیبت و مظلومیت دخت نبی اکرم ، حضرت فاطمه سلام الله علیها این است که بدانیم حضرت زهرا سلام الله علیها از کسانی که درب خانه اش را به آتش کشیدند و پهلویش را شکستند و کودکش را که هنوز متولد نشده بود را به شهادت رساندند ؛ ناراضی ست و از آنان خشمگین است و خدا خشمگین است از کسی که فاطمه را خشمگین کرده است

 وَ قَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَاطِمَةُ بَضْعَةٌ مِنِّي مَنْ آذَاهَا فَقَدْ آذَانِي وَ مَنْ آذَانِي فَقَدْ آذَى اللَّه‏

بحارالأنوار30، 353  ،  [20] باب .....  ص : 145

راستی می دانید فاطمه سلام الله علیها از چه کسی این گونه حمایت کرد ؟

فاطمه سلام الله علیها اسوه است در عبادت ،  در اطاعت از خدا و رسول خدا،  در حجاب در ... و البته اسوه و بی نظیر است در راه حمایت از امام زمانش .

آیا می دانی غیبت امام زمان تو به خاطر ادامه ی همان ظلمی است که به مادرش ، فاطمه سلام الله علیها شده است ؟

ما در راه حمایت از امام زمان علیه السلام چه کرده ایم ؟

ای مسلمان حداقل با دعا کردن برای مهدی فاطمه سلام الله علیها ، برای مهدی موعود ، برای مهدی غدیر خم  از امام زمانت حمایت کن

اگر به خدا و رسول خدا و آخرت ایمان داری !!!

      اللهم عجل لولیک الفرج بحق فاطمه الزهرا سلام الله علیها

مسجد پر است از جمعیت .

ابوبکر بر فراز منبر نشسته و سخن می گوید .

عمر وارد مسجد می شود در حالی که شمشیر بر کمر دارد .

خالد بن ولید و قنفذ نیز به همراه اویند و گروهی پشت سر آنها.

ابوبکر ساکت می شود و چشم در چشم عمر می دوزد . مردم همه بر می گردند و به عمر و همراهانش می نگرند : هان! چه شده عمر؟ چرا نمی نشینی ؟

خدا خلیفه ی رسول الله را به سلامت بدارد . مطلب مهمی است که باید در خلوت به عرض برسانم ؛ بفرما مردم از مسجد خارج شوند تا معروض بدارم .

با اشاره ی دست ابوبکر ، مردم آهسته از جا بر خاسته و از مسجد خارج می شوند .ابو بکر از منبر به زیر می آید ، بر روی زمین می نشیند ، به اولین پله ی منبر تکیه می زند و در حالی که ریش سفیدش را با دست چپ مرتب می کند می گوید چه شده ؟ حرف بزن

عمر کمی جلوتر می خزد ، نگاهی به چپ و راست می اندازد و با صدای کوتاه اما قاطع         می گوید :

تا کنون همه ی مردم با تو بیعت کرده اند به جز علی و عدّه  ی اندکی که با او همدل اند . بیعت همه ی مردم به یک سو و بیعت علی در سوی دیگر حتی این یک بیعت از همه آن بیعت ها مهم تر است . تا علی با تو بیعت نکند پایه های حکومتت سست خواهد بود و تلاشت بیهوده ؛ انگار داری آب در هاون می کوبی . خودت را خسته می کنی .چه فایده ؟ علی خود را خلیفه ی رسول الله می داند .این مردم هم بارها به گوش خود از دهان پیامبر شنیده اند که پس از من علی آقا و ولی مسلمانان است .مگر ماجرای غدیر خم را فراموش کرده ای؟ هنوز یک سال از آن روز نمی گذرد .بجنب تا دیر نشده ! ابوبکر لحظه ای به زمین خیره می شود آنگاه سر بر می دارد به چشمان عمر چشم می دوزد و می گوید:

- علی هر گز با من بیعت نمی کند می گویی چه کنم؟ 

- به زور از او بیعت بگیر .

- آخر چه جوری؟

-هم اکنون علی را به مسجد احضار کن و تا از او بیعت نگرفته ای رها یش نکن .

- چگونه او را به مسجد بیاورم؟ او به مسجد نخواهد آمد .

- کسی را در پی اش روانه کن،مردی خشن چون قنفذ

- رای پسندیده ای است . همین کار را خواهیم کرد .

ماموران به صورت متفرق باز می گردند. عمر از جا می جهد و فریاد می زند :

-این سومین باری است که دست خالی بر می گردید . پس قنفذ کجاست ؟

- قنفذ همانجا ماند . اما ما باز گشتیم .

- مگر من نگفته بودم که بدون علی باز نگردید ؟

- فایده ندارد ؛ فاطمه در پشت در خانه ی علی ایستاده و نمی گذارد کسی وارد شود. مردم از خشم فاطمه می ترسند . بارها از زبان پیامبر شنیده اند که می فرمود:

خدا با خشم فاطمه به خشم می آید و با رضایت او راضی می شود .

-شما ها عرضه ی  هیچ کاری را ندارید ! از خشم یک زن می ترسید ! من هم اکنون علی را به اینجا خواهم آورد، زنده یا مرده ! به دنبال من بیایید ! ولید تو هم همراه من باش .....

کوچه های منتهی به خانه علی پر است از جمعیت . بعضی از بچه ها به روی دیوار های منازل رفته اند تا از آنجا بهتر ببینند ؛  زنها هم از روی پشت بام ها و یا از پشت پنجره های ساختمانهای بلند تر ، شاهد ماجرا هستند . جمعیت به طرف خانه علی فشار می آورد . خالد بن ولید، قنفذ، قیس بن شماس ، عبد الرحمن بن عوف و محمد بن مسلمه ، پشت به جمعیت ، دستهای شان را باز کرده ، مردم را عقب عقب هل داده و میدان عمل را برای عمر فراختر می نمایند .

درب چوبین خانه علی همچنان بسته است .

عمر در حالی که شمشیر قلاف شده اش را در دست چپ گرفته ،صورتش همچون لبو قرمز شده عرق از آن می چکد و از کناره دهانش کف بیرون زده است جلو می رود . وقتی بهپشت در می رسد فریاد می زند :

- در را باز کنید ...

مردم ساکت می شوند ولی همچنان یکدیگر را هل می دهند .خورشید از آن بالا با نگرانی نگاه می کند . زهرا (سلام الله علیها) که شش ماهه بار دار است ، روسریش را محکم بر سر و گردن پیچیده و نز دیک در حیاط ایستاده است . فضه نزدیک او ایستاده و با نگرانی مراقب اوست . چهار کودک ریز و درشت اطراف زهرا (سلام الله علیها) را گرفته ، دور تا دورش را چسبیده اند ، حسن (علیه السلام) ، حسین (علیه السلام) ، زینب (علیها السلام ) و اُ م کلثوم (علیها السلام) .همگی اشک می ریزند ، می لرزند و جیغ می زنند .

علی علیه السلام کنار دیوار ، جلوی پنجره اتاق ، روی صخره ای نشسته  و به زمین خیره شده ، شمشیرش بر کمر است.

عمر دوباره فریاد می زند :

اگر در را باز نکنید خانه را با اهلش به آتش خواهم کشید .

مردم فریاد می زنند :                      

-چه می گویی عمر ! فاطمه پاره ی تن رسول خدا در این خانه است و همین طور عزیزان پیامبر ، حسن و حسین !

-خب باشند ! همان که گفتم !

علی از جا بر می خیزد و در حالی که یک دست بر غلاف شمشیر و دست دیگر بر قبضه آن دارد به این سو آن سو قدم می زند . قبضه شمشیر را در مشت فشارد و به سرعت شمشیر را تا نیمه بیرون می کشد ؛ لحظه ای مکث می کند و دوباره آن را غلاف  می نماید. بر می گردد و سر جایش می نشیند .

صدای نعره عمر بلند می شود:

هیزم بیاورید و در خانه را آتش بزنید.

شعله های آتش از در خانه فاطمه (علیها السلام) به آسمان زبانه می کشد و ستونی از دود به آسمان بلند می شود و جلوی چشم خورشید را می گیرد. زهرا و بچه هایش جیغ می کشند فضه هم می نالد.مردم عقب عقب می روند. آتش فروکش می کند. در همچنان می سوزد.

فاطمه (علیها السلام) پشت در ایستاده و با شانه خود پشت در را محکم گرفته است.بچه ها اطراف فضه می گریند جیغ می کشند جدشان را صدا می زنند و می لرزند:

یا جداه! ببین بعد از تو با ما چه می کنند.

یا رسول الله! ببین خانه تو و عزیزانت را به آتش کشیدند. ای عمر!حیا نمی کنی از اینکه با عزیزان پیامبر چنین می کنی. پدر جان سر از خاک در آر و ببین چگونه پاداشت را دادند....

فضه بچه ها را دور خود جمع کرده نوازش می کند و اشک می ریزد. عمر لگد بر در می کوبد. در تکان می خورد. فاطمه (علیها السلام) محکم پشت آن را نگاه داشته است. و بعد لگد دوم. با سومین لگد در باز می شود. زهرا (علیها السلام) بین در و دیوار می ماند.جیغ می زند:

آ....خ خ خ! فضه کجایی بچه ام بچه ام...........

    مردم هجوم می آورند. در به دیوار می چسبد زهرا (علیها السلام) همچنان بین در و دیوار است. عمر وارد می شود. قنفذ و خالد به همراهش وارد می شوند. و مردم را به بیرون می رانند. عمر به سوی علی (علیه السلام) می رود. زهرا (علیهاالسلام) در حالی که می نالد به زحمت از روی زمین بلند می شود و کشان کشان خود را بین علی (علیه السلام) و عمر می رساند. دستهایش را چون بال های فرشته آسمانی باز می کند. علی (علیه السلام) از جا بر می خیزد. زهرا (علیها السلام) فریاد می زند:

نمی گذارم به پسر عمویم آسیبی برسانید. نمی گذارم او را با خود ببرید...

عمر فریاد می زند:

از سر راهم برو کنار.

و آنگاه چند ضربه با غلاف شمشیر بر پهلو های زهرا (علیها السلام) می کوبد. زهرا نقش بر زمین می شود و از حال می رود. علی(علیه السلام) چنگ می اندازد و با دو دست یقه عمر را محکم می گیرد او را از جا می کند و محکم بر زمین می کوبد و شمشیر از نیام می کشد. مردم برای فرار به سوی در خانه هجوم می برند. زهرا (علیها السلام) زیر دست و پای مردم لگد کوب می شود. یکی فریاد می زند:

بگریزید . بگریزید: اگر علی شمشیر بکشد احدی از شما را زنده نخواهد گذاشت.....

کسی در حیاط نمی ماند. قنفذ و خالد از پشت در حیاط به داخل سرک می کشند. زبان عمر بند آمده چشمانش گرد شده اند خیس عرق است می لرزد و به چشمان همچون خون علی نگاه می کند. علی (علیه السلام) می گوید:

ای پسر خطاب خوب می دانی که اگر وصیت رسول خدا (صلی علیه و آله وسلم ) نبود که مبادا پس از من خونی از امتم ریخته شود هرگز نمی توانستی پایت را به خانه من بگذاری......

و قنفذ که سرک می کشد پشت راست کرده و فریاد می زند:

مردم بر گردید. امروز علی اجازه جنگ ندارد.

...و ناگاه چندین طناب کمند بر شانه ها و گردن علی (علیه السلام) حلقه می زنند و او را به سمت بیرون می کشانند.

کودکان همچنان به فضه چسبیده و جیغ می زنند. زهرا ( علیها السلام ) به هوش می آید و خود را روی بدن علی (علیه السلام) می اندازد و او را رها نمی کند.

قنفذ تازیانه بر می کشد و آنقدر بر بازوان زهرا ( علیهما السلام) می کوبد تا انگشتانش سست می شوند.......

بر گرفته از کتاب

زندگانی حضرت فاطمه سلام الله علیها

اثر آقای حسین صبوری